zatrudnił się w fabrykach Malcewskich, w żegludze na Wołdze, w kolejach w Moskwie i Niżnim Nowogrodzie.
Przypadek Cytowicza został opisany w literaturze medycznej przez Chołodkowskiego i opublikowany w czasopiśmie „Archiw sudebnoj mediciny i obszczestwennoj gigieny” w 1866 rokuХолодковский А. О болезненном состояний Хрустовского (Цитовича). Архив судебной медицины и общественной гигиены 4, 1–18, 1866
Ożenił się z Adelą z Łopattów (1864–1924) i osiadł w Wilnie. Miał syna i córkę. Pracował jako urzędnik w Wileńskim Banku Ziemskim. Był wiceprezesem, a potem członkiem komisji rewizyjnej Stowarzyszenia Weteranów Kresowych w WilnieZgon weterana. Dziennik Wileński nr 85 (11.4.1930) s.5. Zmarł 3 kwietnia 1930 roku i został pochowany 5 kwietnia na Cmentarzu na Rossie. Trzykrotnie odznaczony Krzyżem Walecznych. 8 listopada 1930, jako uczestnik powstania styczniowego, został odznaczony pośmiertnie Krzyżem Niepodległości z Mieczami „za pracę w dziele odzyskania Niepodległości”..
Przypisy