techniki i zaopatrzenia w Poznaniu. Na mocy uchwały Rady Państwa PRL z 9 października 1980 otrzymał nominację na stopień generała brygady; nominację wręczył mu 11 października 1980 w Belwederze przewodniczący Rady Państwa PRL prof. Henryk Jabłoński. Od października 1987 do października 1991 był szefem Wojskowych Przedsiębiorstw Remontowo-Produkcyjnych Głównego Inspektoratu Techniki WP. W lipcu 1991 pożegnany przez ministra obrony narodowej wiceadmirała Piotra Kołodziejczyka w związku z zakończeniem zawodowej służby wojskowej i przeniesiony w stan spoczynku 10 czerwca 1992.
W styczniu 1995 ukończył kurs przygotowawczy dla członków rad nadzorczych w jednoosobowych spółkach skarbu państwa i został powołany do Rady Nadzorczej WSK PZL - Warszawa II. Od 1961 był członkiem Naczelnej Organizacji Technicznej. Jako główny inżynier lotnictwa Wojsk Obrony Powietrznej Kraju i zastępca dowódcy Wojsk Lotniczych ds. techniki i zaopatrzenia kierował od strony inżynieryjno-lotniczej i materiałowo-technicznej wprowadzaniem na wyposażenie sił zbrojnych nowych typów samolotów i śmigłowcówJanusz Królikowski, Generałowie i admirałowie Wojska Polskiego 1943-1990 t. III: M-S, Toruń 2010, s.170.