Wraz z innymi drewnianymi elementami całej budowli została ona przeniesiona w inny rejon miasta, gdzie została ponownie złożona i poświęcona jako cerkiew Wniebowstąpienia Pańskiego. Ta także została później zastąpiona przez murowaną bryłę, a drewniane elementy po kolejnej rozbiórce, zostały przetransportowane do Niżneisecka (obecnie w granicach Jekaterynburga), gdzie wykorzystane zostały przy budowie kolejnej cerkwi i przetrwały do 1930 r.
Lata 1771–1917 mały|240px|Jekaterynburg na początku XX wieku. Z lewej strony widoczny sobór Objawienia Pańskiego Stan techniczny drewnianej cerkwi pogarszał się, co doprowadziło do podjęcia decyzji o wzniesieniu nowej, murowanej świątyni. 17 lipca 1771, obok istniejącej jeszcze drewnianej cerkwi, rozpoczęto budowę nowego obiektu. Prace posuwały się szybko i już 30 marca 1774 r. konsekrowano cerkiew, której także nadano wezwanie Objawienia Pańskiego. Znajdujący się tu ikonostas był trzyrzędowy. 28 czerwca 1775 poświęcono górną świątynię, która za patronów otrzymała – podobnie jak w przypadku wcześniejszej cerkwi – świętych Apostołów Piotra i Pawła. Umieszczono tu dwurzędowy ikonostas. Murowana bryła późniejszego soboru stanęła po lewej stronie już opuszczonego drewnianego budynku jego poprzedniczki, a ta ostatnia została wkrótce ostatecznie rozebrana.