Cierva C.2 (Autogiro No. 2) – drugi wiatrakowiec zaprojektowany przez Juana de la Ciervę po próbach z pierwszym nieudanym autożyrem Cierva C.1. Prace nad C.2 rozpoczęto w marcu 1921 ale zostały one przerwane z powodu kłopotów z finansowaniem konstrukcji i C.2 został ukończony dopiero w 1922 już po powstaniu innego wiatrakowca Ciervy - C.3.
C.2 był bardziej udaną konstrukcją od wcześniej ukończonych C.1 i C.3. Wiatrakowiec był od nich bardziej stabilny i wykonał kilka parometrowych skoków ale nadal posiadał nierozwiązaną tendencję do niekontrolowanego przechylanie się w jedną stronę. W czasie testowania maszyna była trzykrotnie rozbita, ostatecznie eksperymenty z C.2 zakończone w kwietniu 1922.
Historia Po niepowodzeniu pierwszego wiatrakowca Cierva C.1 hiszpański inżynier skonstruował szereg niewielkich modeli testując różne konfiguracje wirników. W wyniku eksperymentów zaprojektował nowe autożyro z dużym, dwuosobowym kadłubem i pojedynczym wirnikiem o średnicy 11,5 metrów. Wirnik miał pięć sztywnych płatów o konstrukcji duraluminiowo-drewnianej i krytych płótnem, płaty były dodatkowo zewnętrznie usztywnione od góry i dołu przez stalowe linki.