W Szczecinie uzyskał od władz miejskich zgodę na korzystanie z poewangelickiego kościoła przy ulicy Wawrzyniaka, sprowadzał dla świątyni wyposażenie z porzuconych cerkwi na Podkarpaciu.
Za swoją działalność otrzymał najważniejsze nagrody kościelne przyznawane białemu duchowieństwu: godność protoprezbitera (1946), prawo do noszenia palicy (1961) i mitry (1966).
Od 1970 do 1976 kierował Komisją Kontrolną Rady Metropolitalnej przy metropolicie warszawskim i całej Polski.
Pochowany na cmentarzu prawosławnym w Warszawie.
Miał córkę Muzę, po mężu Szandruk.
Przypisy
Kategoria:Ukraińscy duchowni prawosławni Kategoria:Polscy duchowni prawosławni Kategoria:Ludzie urodzeni w Żytomierzu Kategoria:Urodzeni w 1905 Kategoria:Zmarli w 1978 Kategoria:Absolwenci Studium Teologii Prawosławnej Uniwersytetu Warszawskiego