Opis i analiza Na pierwszym planie znajduje się pole pszenicy. W pewnej odległości został umieszczony dom. Całość artysta przedstawił w sposób zrelaksowany i spokojny, podchodząc do tematu obiektywnie i z nutką dywagacji nad codzienną scenerią uchwyconą w konkretnej chwili. Pszenica stopniowo dojrzewa, a poza polem widoczne jest panoramiczne tło gdzie motywy są ciasno upakowane, a kontury zaczynają się rozmywać. Van Gogh wprowadził na użytek przedstawianej scenerii swój indywidualny styl powracając do założenia, które zaniedbywał od lat: zwyczajnego ukazywania rzeczy takimi, jakimi one są. Ruchami pędzla artysta wprowadził porządek w łan pszenicy, utrwalając zdecydowanym pociągnięciem każdy jej pojedynczy kłos. Koloru użył w sposób umiarkowany, ograniczając do wariacji pomiędzy zielenią, delikatną żółcienią a błękitem. Jedynie do przedstawienia pobielonych na biało ścian domu użył beznamiętnej bieli. W obrazie dominuje harmonia. Van Gogh starannie usunął wszelkie ślady swojej obecności, a rejestrując w sposób zwyczajny i bezinteresowny wygląd pozamiejskiej okolicy osiągnął efekt sterylnej sielanki.