Nie była to pierwsza próba zbudowania wiropłatu, ale z wyjątkiem zbudowanego około 1918 śmigłowca PKZ 2 wszystkie wcześniejsze próby ograniczały się co najwyżej do niewysokich skoków tego typu konstrukcji.
Historia Pierwszy wiropłat Ciervy, znany początkowo jako Autogiro No. 1, został zbudowany w 1920. Po zbudowaniu maszyny Cierva zgłosił 1 lipca 1920 patent na nowy tym maszyny latającej który został mu przyznany 27 sierpnia tegoż roku.
Powstał najprawdopodobniej w warsztacie należącym do Amalio Diaza Fernandeza (brata wspólnika Ciervy - Pablo Diaza) który mieścił się przy lotnisku w Getafe. Prace nad wiropłatem rozpoczęto na początku 1920, najprawdopodobniej został on skonstruowany w oparciu o kadłub, podwozie i usterzenie jednopłatowca firmy Deperdussin. Na kadłubie samolotu zamontowano pionowy maszt na którym zainstalowano dwa, zewnętrznie usztywnione, czteropłatowe wirniki przeciwbieżne o średnicy sześciu metrów. Płaty wirników miały szerokość trzydziestu centymetrów i profil lotniczy typu Eiffel 101, ponad osią wirników umieszczono statecznik pionowy mający zapewnić kontrolę wiropłatu względem osi pionowej. Wiropłat napędzany był silnikiem Le Rhône 7B2 o mocy 60 koni mechanicznych, masa własna całej konstrukcji wynosiła około 350 kilogramów.