Wprowadzony nowy system w wielu przypadkach ograniczał się po prostu do zamiany liter na cyfry, dzięki czemu osoby których numer telefonu nie uległ zmianie mogą nadal prezentować go za pomocą starego systemu.
Za przykładem Stanów Zjednoczonych również kraje europejskie przeszły na wybieranie całego numeru telefonicznego. Na początku 1960 roku, Paryż, zdecydował się porzucić system oznaczeń central telefonicznych. Niedługo po tym, bo już 1 października 1963 roku, zostały całkowicie wycofane z użytku nazwy central, a ich miejsce zastąpiły nowe kody będące cyfrowymi odpowiednikami starych, dzięki czemu do dziś w wielu numerach ukryta jest dawna nazwa centrali do której przynależał dany telefon. Po udanych zmianach na terenie Francji, przyszedł czas na rewolucję w sposobie numeracji w drugim europejskim kraju korzystającym z systemu 3L-4N. W 1966 roku, z inicjatywy General Post Office (GPO) rozpoczął się szereg zmian w organizacji numerów telefonicznych w Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii. W większości obszarów zmiany wpłynęły tylko na sposób prezentacji numeru. Proces zmian w porównaniu do prowadzonych na terenie USA przez AT&T, przebiegał znacznie szybciej.