W 1460 cesarz i sprzymierzeni z nim władcy oraz biskupi rozpoczęli działania wojenne. 4 lipca doszło do bitwy pod Pfeddersheim, zwycięskiej dla sił Fryderyka I. Krótko później w szeregach sojuszników cesarskich doszło do sporów, wobec czego władca zmuszony był szukać nowych sprzymierzeńców. Pozyskał margrabiego palatynackiego Ludwika oraz nowego arcybiskupa, Karola badeńskiego. Sprzymierzeni ponownie zebrali swoje siły, liczące 10 000 ludzi, pod Pforzheim, skąd wkroczyli do Palatynatu. 27 czerwca 1462 oblegli miasto Heidelsheim. Obóz wojskowy założono pod St. Leon-Rot, skąd przeprowadzano liczne najazdy na okoliczne wioski, które pustoszono, a ludność zabijano. Tymczasem Fryderyk I, niezauważony przez przeciwnika, zebrał swoje siły w Leimen i nocą 30 czerwca skierował się na południe ku Seckenheim, które dzień wcześniej spustoszyły wojska cesarskie.
Rankiem następnego dnia jazda cesarska w sile 800 ludzi, zbliżając się ponownie do miasta, została niespodziewanie zaatakowana przez 1100 palatynackich rycerzy i 2000 piechoty, która z okrzykiem Hut paltzgraff vnd nimmer mee!