Portret jest utrzymany w tonie oficjalnych podobizn królewskich pozostających pod wpływem stylu Velázqueza. Ze względu na koloryt, fakturę i kompozycję nawiązują do prac Antona Rafaela Mengsa. Wyraz twarzy króla jest dobroduszny i nieobecny, brakuje mu typowej dla monarszych portretów królewskiej siły charakteru – Goya przedstawia jego faktyczne słabe i melancholijne usposobienie. Pomimo ograniczeń, jakie narzucał konwencjonalny portret, Goi udało się uchwycić rzeczywiste cechy króla.
Proweniencja Obraz znajduje się w zbiorach Prado od 1911, w latach 1925–1961 został przeniesiony do Museo Municipal de San Telmo w San Sebastián. Od 1972 roku jest wystawiany w Museo de Zaragoza, razem ze swoim pendantem, portretem królowej Marii Ludwiki.
Przypisy
Kategoria:Portrety autorstwa Francisca Goi Kategoria:Obrazy w Museo de Zaragoza K