rundzie Carlosa Gimeneza 25 czerwca 1977 w Maracaibo.
W obronie tytułu Cervantes pokonał: Adriano Marrero (5 listopada 1977 w Maracay na punkty), Tongte Kiatvayupakdiego (28 kwietnia 1978 w Bangkoku przez KO w 6. rundzie), Normana Sekgapane (26 sierpnia 1978 w Mmabatho przez TKO w 9. rundzie), Miguela Montillę (18 stycznia 1979 w Nowym Jorku na punkty), Kwang-Min Kima (25 sierpnia 1979 w Seulu na punkty) i ponownie Montillę (29 marca 1980 w Cartagenie przez TKO w 7. rundzie).
2 sierpnia w Cincinnati Aaron Pryor pokonał Cervantesa przez nokaut w 4. rundzie i odebrał mu, tym razem ostatecznie, tytuł mistrza świata. Cervantes stoczył potem jeszcze pięć walk i zakończył karierę w 1983. Podczas niej stoczył 21 pojedynków o tytuł mistrza świata, w tym 18 zwycięskich.
Później miał zatargi z prawem, zmagał się z uzależnieniem od alkoholu i narkotyków, a po wyjściu ze szpitala, gdzie był poddany kuracji, pracował jako trener bokserski.
Został wybrany w 1998 do Międzynarodowej Bokserskiej Galerii Sławy.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Kolumbijscy bokserzy Kategoria:Członkowie Międzynarodowej Bokserskiej Galerii Sławy Kategoria:Zawodowi bokserzy wagi junior półśredniej Kategoria:Urodzeni w 1945