Uczestnik wojny z Japonią w Mandżurii latem 1945. 8 IX 1945 mianowany generałem-majorem przez Radę Komisarzy Ludowych ZSRR. Od czerwca 1946 starszy wykładowca i p.o. szefa Katedry Tyłów w Akademii Tyłów im. Mołotowa, od marca 1948 szef Oddziału Wyszkolenia tej akademii. W okresie VIII-XII 1949 p.o. zastępcy komendanta akademii ds. liniowych. 8 IV 1950 został skierowany do służby w WP jako komendant Centrum Wyszkolenia Kwatermistrzowskiego w Poznaniu. 23 marca 1951 został Głównym Intendentem WP − zastępcą Głównego Kwatermistrza WP. W latach 1952−1953 zastępca Głównego Kwatermistrza WP, 1953−1954 doradca wojskowy zastępcy Głównego Kwatermistrza WP gen. bryg. Franciszka Cymbarewicza. W 1954 wrócił do ZSRR; dalsze jego losy nie są znane.

Odznaczenia Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (1953) Order Lenina Order Czerwonego Sztandaru (dwukrotnie) Order Wojny Ojczyźnianej I stopnia Medal „Za zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945” Medal „Za zwycięstwo nad Japonią” I inne.

Bibliografia Janusz Królikowski, Generałowie i admirałowie Wojska Polskiego 1943-1990 t. II: I-M, Toruń 2010, s.