Bitwa pod Praszką – potyczka powstania styczniowego stoczona 11 kwietnia 1863 pod Praszką, pomiędzy oddziałem powstańczym dowodzonym przez porucznika Józefa Oxińskiego, a otaczającymi oddział wojskami rosyjskimi wspomaganymi Kozaków.
Przebieg bitwy Oddział Oxińskiego stacjonował na krótko w folwarku Kuźniczka, położonym około kilometra od Praszki, gdzie przemieścił się z lasów pod Dankowem śledzony przez wojska moskiewskie. Oxiński był świadomy zagrożenia związanego z działaniami oddziałów rosyjskich w tej okolicy. Dlatego postanowił przemieścić oddział na północny wschód w kierunku granicy aby tam, w spokojniejszym terenie, spędzić święta wielkanocne.
Wysłany w okolicę patrol powstańczy dowiedział się o znajdujących się w sąsiedniej wiosce Strojec żołnierzach kozackich. Informację tę rankiem 11 kwietnia potwierdziła Oxińskiemu mieszkająca w okolicy kobieta. Dlatego przygotował on w lesie przy folwarku zasadzkę na Kozaków. Jak się okazało Kozacy byli tylko przynętą, a oddział Oxińskiego otoczony był przez wojska rosyjskie. Ich piechota nad ranem przybyła do lasu i z ukrycia obserwowała oddział.