W latach 1977–1978 był wyjazdowym profesorem Instytutu Filozofii Akademii Nauk ZSRR. Był także nieetatowym pracownikiem naukowo-badawczym Instytutu Badań Strategiczno-Obronnych Akademii Sztabu Generalnego Wojska Polskiego.
Od 1973 zastępca komendanta (prorektor) Wojskowej Akademii Politycznej im. Feliksa Dzierżyńskiego ds. naukowych. 12 lipca 1974 Rada Państwa nadała mu tytuł profesora nadzwyczajnego nauk humanistycznych, a 9 kwietnia 1982 profesora zwyczajnego nauk humanistycznych. W 1984 został zastępcą szefa Głównego Zarządu Politycznego WP do spraw szkolnictwa wojskowego. 3 października 1986 uchwałą Rady Państwa mianowany generałem brygady; nominację wręczył mu 10 października 1986 w Belwederze przewodniczący Rady Państwa, Zwierzchnik Sił Zbrojnych PRL gen. armii Wojciech Jaruzelski. W latach 80. wchodził w skład Rady Redakcyjnej organu teoretycznego i politycznego Komitetu Centralnego PZPR Nowe Drogi. W latach 1987–1989 był członkiem Komisji Ekspertów ds. Edukacji Narodowej. Od 28 grudnia 1989 podczas posiedzenia Rady Naukowej WAP przejął od gen. dyw. Władysława Polańskiego obowiązki komendanta – rektora WAP. Funkcję tę sprawował do czasu rozwiązania uczelni 14 lipca 1990. Następnie przebywał w dyspozycji MON, a 20 maja 1991 przeszedł w stan spoczynku.