żołnierze dywizji Waffen-SS „Wiking”, którzy odpowiadają za większość zabójstw w trakcie pogromu milicja OUN-B, względnie bojówki tzw. ukraińskiej samoobrony, którą organizował miejscowy ośrodek OUN. Jej członkowie wyłapywali Żydów, wskazywali esesmanom żydowskie domy, a także uczestniczyli w zabójstwach i pobiciach ludność cywilna - cywile spontanicznie bądź za namową Niemców przyłączali się do przemocy
Pogrom odbywał się przy bierności a być może także za zgodą wojskowego komendanta miasta z ramienia Wehrmachtu.
Według autorów encyklopedii "Chołokost na tierritorii SSSR" organizatorem pogromu była grupa marszowa OUN pod dowództwem Iwana Kłymiwa. O odpowiedzialności podkomendnych Kłymiwa za pogrom wspomina także Marco Carynnyk.
Gabriele Lesser wymienia także Sonderkommando 4b Einsatzgruppe C, jako obecne w Złoczowie w przeddzień pogromu. W opinii Bogdana Musiała funkcjonariusze Einsatzgruppe mogli inspirować akty przemocy wobec złoczowskich Żydów. Z kolei Kai Struve uważa, że Sonderkommando 4b nie uczestniczyło w pogromie, ponieważ prawdopodobnie jedynie przejeżdżało przez Złoczów dopiero 4 lipca. Dopiero 8 lipca członkowie innej części grupy (Einsatzkommando 6) rozstrzelali w Złoczowie 16 osób, w tym 3 Żydówki.