Po raz ostatni służył w polu podczas bitwy nad Antietam (pod Sharpsburgiem), gdzie dowodził dywizją ranionego gen-maj. Richarda Ewella. Rano 17 września 1862 roku Lawton został − na linii obrony Armii Północnej Wirginii − ciężko ranny. Zniesiony z pola bitwy do szpitala na tyłach przeżył, ale rekonwalescencja w domu trwała wiele miesięcy.
W sierpniu 1863 roku Lawton wrócił do służby i został mianowany Kwatermistrzem Generalnym Konfederacji. Mimo pełnego zaangażowania i poświęcenia nie był w stanie rozwiązać narastających problemów z zaopatrzeniem i źle obsługiwanymi liniami kolejowymi.
Postbellum Po zakończeniu wojny domowej Lawton wrócił do Georgii, gdzie zajmował różne stanowiska w administracji publicznej i szybko wyrósł na znaczącą postać w polityce. W roku 1880 przegrał wybory do Senatu USA po kampanii, która miała oznaczać zwycięstwo „Nowego Południa” nad „Starym Południem”. W 1882 roku został wybrany prezesem Amerykańskiego Stowarzyszenia Prawników, a pięć lat później wyjechał do Wiednia, gdzie objął stanowisko ambasadora USA przy rządzie Austro-Węgier, który to posterunek opuścił w roku 1889. Lawton zmarł w Clifton w 1896 roku.
Zobacz też Lista generałów wojny secesyjnej
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Generałowie Skonfederowanych Stanów Ameryki Kategoria:Urodzeni w 1818 Kategoria:Zmarli w 1896