W czasie bitwy koło Imroz okręt flagowy Imperium Tureckiego „Yavuz Sultan Selim” wpłynął na miny i został uszkodzony, w czasie wycofywania się i odwrotu ma Morze Czarne, „Yavuz Sultan Selim” osiadł na mieliźnie. Brytyjczycy podejmowali kilka prób jego zatopienia. Między innymi zorganizowano naloty bombowe, w wyniku których okręt został dwukrotnie trafiony. W kolejnej próbie, do storpedowania „Yavuz Sultana Selima” został wysłany operujący w tym rejonie E14. Po dotarciu na miejsce załoga E14 nie znalazła tureckiego drednota, natomiast w czasie drogi powrotnej, 28 stycznia 1918 roku, zauważyła transportowiec. W momencie przeprowadzania ataku jedna z torped wybuchła przedwcześnie uszkadzając okręt. Dowódca, lt.cmd. Geoffrey Saxton White nakazał awaryjne wynurzenie. Po wyjściu na powierzchnię E14 znalazł się pod ostrzałem tureckiej artylerii nadbrzeżnej w okolicach Kum Kale i wkrótce zatonął. Większość załogi, w tym Geoffrey White, zginęła, próbując dopłynąć do brzegu. Tylko dziewięciu członków załogi ocalało i dostało się do niewoli tureckiejPatrz British Submarines of World War I, str. 36–37.