Wypowiadała się krytycznie na temat warunków życia muzułmańskich kobiet, w szczególności krytykowała zasłanianie twarzy. Po reakcji ze strony jednego z włoskich imamów została objęta ochroną policyjną. W 2007 opuściła Sojusz Narodowy i przystąpiła do konserwatywnej partii Prawica, którą powołał Francesco Storace. W 2008 jako kandydatka na premiera Włoch stała na czele koalicji tego ugrupowania z Trójkolorowym Płomieniem, która nie przekroczyła wyborczego progu. Jeszcze w tym samym roku powołała własny ruch polityczny pod nazwą Movimento per l'Italia, z którym przyłączyła się do Ludu Wolności.
W marcu 2010 została podsekretarzem stanu ds. programu rządowego w gabinecie Silvia Berlusconiego. Urząd ten sprawowała do listopada 2011. W 2013 z ramienia Ludu Wolności uzyskała mandat posłanki XVII kadencji. Dołączyła następnie do ugrupowania Bracia Włosi – Sojusz Narodowy, w 2018 jako kandydatka centroprawicy została wybrana w skład Senatu XVIII kadencji (reelekcja na XIX kadencję w 2022).
W październiku 2022 objęła stanowisko ministra turystyki w rządzie Giorgii Meloni. Ustąpiła z tego stanowiska na wniosek premier w marcu 2026.
Przypisy
Kategoria:Politycy Ludu Wolności Kategoria:Politycy partii Bracia Włosi Kategoria:Politycy Sojuszu Narodowego Kategoria:Włoscy ministrowie turystyki Kategoria:Włoscy ministrowie (od 1946) Kategoria:Włoscy parlamentarzyści (od 1946) Kategoria:Ludzie urodzeni w Cuneo Kategoria:Urodzeni w 1961