Peary, obawiając się, że Norwegowie dotrą na biegun pierwsi, nie czeka do wiosny na pokładzie statku i natychmiast wszyscy uczestnicy ekspedycji oraz Inuici wyruszają w 250-milową podróż do Fort Conger. Niestety na skutek odmrożeń Peary traci osiem palców u nóg i po 47 dniach wędrówki wracają na statek. Pod koniec czerwca przybyła żona Peary’ego i odkryła jego zdradę z Inuitką o imieniu Aleqasina. Informuje go, że mieli drugą córkę, która zmarła w wieku 8 miesięcy. Dochodzi do rozstania.
Po tych wydarzeniach uczestnicy ekspedycji wyruszyli z Wyspy Ellesmere’a na zamarznięty Ocean Arktyczny. Wcześniej – wiosną – Matthew Henson ukrył w lodzie zapasy żywności na dalszą część wyprawy i na powrót z bieguna i oznaczył chorągiewkami, lecz teraz nie mogą ich odnaleźć. Na domiar złego Inuici z powodu przesądów zawracają. Brak żywności zmusza uczestników ekspedycji do przerwania wyprawy 200 mil przed celem. Aby przeżyć, w drodze powrotnej muszą się żywić psami.