Historia wydawnictwa Lata 1917–1929 Początki wydawnictwa sięgają Komisji Spółdzielni Zakupu Książek powołanej w 1917 r. przy Towarzystwie Czytelni miasta Warszawy, w celu uzupełniania braków książek w księgarniach i popularyzacji czytelnictwa. Już w grudniu 1918 r. Komisja została przekształcona w Stowarzyszenie Spółdzielcze „Książka”, a następnie w lutym 1919 r. w Spółdzielnię Księgarską „Książka”.
Spółdzielnia Księgarska „Książka” mieściła się w lokalu Warszawskiego Związku Stowarzyszeń Spożywców przy ul. Czystej 4 w Warszawie. Początkowy charakter księgarski rozszerzyła o działalność wydawniczą. Założycielami oficyny byli: działaczka ruchu spółdzielczego Maria Orsetti, która przyjęła funkcję redaktorki naczelnej, filozof i działacz komunistyczny Jan Hempel oraz pisarka Antonina Sokolicz, należąca do ruchu robotniczego. Obok powieści Orzeszkowej, Sienkiewicza czy Reymonta i prac z zakresu spółdzielczości, wydawnictwo to przede wszystkim drukowało i kupowało nakłady literatury lewicowej, w tym prace Lenina, Marksa, Engelsa i Kropotkina. Od 1920 r. oficyna działała przy ul. Leszno 3 w Warszawie, pod opieką Związku Robotniczych Stowarzyszeń Spółdzielczych. W czerwcu 1921 r. liczyła 31 członków indywidualnych i 22 instytucjonalnych.