Te pięć prac to wersje z Toledo, Monachium, z prywatnej kolekcji Cheramy (obecnie w Upton House, Gran Bretaña), z kolekcji Contini Bonacossi Collection (obecnie w Stanley Moss) i w Galerii Manfrin (Kolekcja Hugo Moser. Nowy Jork).
Opis pierwszej wersji Kompozycja obrazu została ujęta w elipsę wyodrębniającą główną postać, umieszczoną na osi centralnej obrazu, zaakcentowaną dodatkowo promieniami na niebie. Chrystus ma na sobie czerwoną szatę, czym kolorystycznie dominuje nad pozostałymi postaciami i kontrastuje z bladością twarzy skupionych wokół postaci. To właśnie te głowy i ich indywidualne cechy stanowiły największy kontrast pomiędzy nimi a twarzą Jezusa. El Greco przedstawia w nich gamę ludzkiej głupoty, wulgarności, wrogości wobec tego, co niezrozumiałeA. Vallentin, El Greco, s. 141.. Jedna z postaci zaciska pięść ponad ramieniem Chrystusa, inny z głębi wyciąga ku niemu oskarżycielski palec. Tłum jest odzwierciedleniem dobra i zła, gdzie obok głupca, brutala, spryciarza czy indyferenta można rozpoznać i szlachetnego starca. Każda z głów jest osobnym studium psychologicznym. Od strony formy obraz jest chaotyczny, lecz od strony układu postaci jest bardzo konsekwentny.