Hümmət, w transkrypcji z języka rosyjskiego Himmat (azer. Dążenie) – azerska lewicowa partia polityczna utworzona na początku XX w. w Azerbejdżanie rosyjskim.
Organizacja została założona w 1904 przez grupę młodych muzułmańskich inteligentów i uczniów gimnazjum. Jej nazwa, Hümmət, była równocześnie tytułem nielegalnego pisma wydawanego przez tę grupę. Jednym z założycieli organizacji był Məmmədəmin Rəsulzadə. W czasie rewolucji 1905 roku organizacja szybko zyskała na znaczeniu, uzyskując szerokie poparcie wśród muzułmańskich robotników. Również znaczny wpływ na rozwój Hümmətu miało przystąpienie do partii Nərimana Nərimanova, dotąd działacza Socjaldemokratycznej Partii Robotniczej Rosji. W 1905 Hümmət zorganizował szereg masowych demonstracji i strajków robotniczych. Mimo współpracy z bolszewikami, partia była ideologicznie bliższa narodowej socjaldemokracji (podobnie jak ormiańska Armeńska Federacja Rewolucyjna), głosząc "narodowy komunizm", "narodowy islam" i "narodowy język". Od połowy 1907 z powodu zmasowanych represji antyrewolucyjnych w Rosji działacze partii w większości emigrowali do Azerbejdżanu Irańskiego, osiedlając się w Tebrizie.