Zhou Zuoren (, ur. 16 stycznia 1885 w Shaoxing, zm. 6 maja 1967 w Pekinie) – chiński pisarz, tłumacz literatury europejskiej (m.in. greckiej, angielskiej) i japońskiej na język chiński, folklorysta i eseista, czołowy rzecznik wprowadzenia języka potocznego (baihua) do literatury. Brat Lu Xuna.
W dzieciństwie otrzymał tradycyjne wykształcenie; następnie studiował w Akademii Morskiej w Nankinie. Od 1906 do 1911 roku przebywał w Japonii. Od 1917 roku profesor Uniwersytetu Pekińskiego. W latach 1920. był jednym z najważniejszych intelektualistów chińskich, związanych z Ruchem Nowej Kultury; pracował m.in. jako redaktor wiodącego pisma ruchu „Xin Qingnian”. Po konflikcie z bratem w sprawie rodzinnej, odsunął się od głównego ruchu pisarzy, związanych z Ruchem 4 Maja, nawołujących do zwrócenia uwagi na problemy narodu i zaczął głosić pochwałę tolerancji w literaturze i większej wolności twórcy. Podobnie jak w przypadku innych ówczesnych chińskich teoretyków literatury, pozostawał pod wpływem zachodnim, w jego przypadku – myśli humanizmu renesansowego;