Podczas wojny zakazane było używanie języka polskiego we wszystkich nabożeństwach, śpiewach, kazaniach i w życiu sakramentalnym pod groźbą zesłania do obozu koncentracyjnego.
W 1954 roku została odnowiona wieża i dach, a w 1959 roku wnętrze świątyni. W XIX stuleciu przy budowli działało bractwo trzeźwości powstałe w 1859 roku oraz szpital dla ubogich.
Architektura Kościół ostromecki jest niewielką budowlą z prezbiterium zwróconym ku wschodowi, wieżą barokową wzniesioną w latach 1763-1764, wcześniej (1664-1675) dobudowaną zakrystią i dobudowaną do południowego boku korpusu kościoła barokową kruchtą. Całość zbudowano na wzgórku, którego teren zajęty jest przez cmentarz. Utrwalone na bramie cmentarnej daty 1737 i 1845 mogą oznaczać lata, w których przeprowadzono budowę i renowacje cmentarnego ogrodzenia.
Wnętrze
Przypisy
Kategoria:Świątynie pod wezwaniem św. Mikołaja Kategoria:Świątynie pod wezwaniem św. Stanisława Biskupa Męczennika Kategoria:Świątynie pod wezwaniem św. Jana Chrzciciela Kategoria:Kościoły w diecezji toruńskiej Kategoria:Architektura I Rzeczypospolitej (województwo chełmińskie) Kategoria:Zabytkowe kościoły w powiecie bydgoskim Kategoria:Architektura gotyku w województwie kujawsko-pomorskim Kategoria:Kościoły w Ostromecku