Lata 70., 80. i 90. XIX wieku thumb|150px|Ludwik Waryński, założyciel pierwszej polskiej partii politycznej, Wielki Proletariat Socjalizm naukowy docierał do Polski z Europy Zachodniej i Rosji, gdzie już wcześniej działały kółka młodzieży uniwersyteckiej, z którymi stykała się studiująca tam młodzież polska. Do grupy tej należeli m. in. Aleksander Więckowski, Ludwik Waryński, Bolesław Wysłouch, Edmund Brzeziński, Erazm Kobylański, Jan Hłasko, Bolesław Mondsztajn, Józef Uziembło, Stanisław Kunicki, Aleksander Dębski. Utrzymywali oni bardzo bliskie kontakty z rewolucjonistami rosyjskimi, ale jednocześnie pragnęli przenieść idee socjalizmu na grunt polski. Myśl ta dojrzewała w latach 1874-1875.
Do strajków zainicjowanych przez struktury socjalistyczne doszło w Poznaniu w roku 1871 i 1872Norman Davies Boże Igrzysko Wydawnictwo Znak, 1999 str. 992. Od 1871 roku działalność na terenie Galicji prowadził Bolesław Limanowski. W 1878 roku Ludwik Waryński założył organizację młodzieży robotniczej i studenckiej. W 1879 roku opublikowany został Program socjalistów polskich zwany również programem brukselskim.