Mały Puchar Świata (hiszp. Pequeña Copa del Mundo) – międzynarodowy klubowy turniej piłkarski rozgrywany w latach 1952–1975 w Wenezueli. W turnieju brały udział od 2 do 4 czołowych zespołów z Europy i Ameryki Południowej. Rozgrywki turnieju odbywały się systemem kołowym. Wszystkie mecze odbyły się na Estadio Olímpico w Caracas.
Początkowo Puchar Łaciński ustalał europejskich uczestników Małego Pucharu Świata. Nic nie wiadomo na temat kryteriów odbioru z Ameryki Południowej. W pierwszej edycji uczestniczyły kluby: wenezuelski La Salle FC, hiszpański Real Madryt, brazylijski Botafogo F.R. i kolumbijski Millonarios FC. Millonarios FC, Corinthians Paulista i São Paulo FC wygrały trzy kolejne edycje, odpowiednio, a Real Madryt i CF Barcelona dwa ostatnie sezony w latach 1956 i 1957.
Po 1957 nastąpiła sześcioletnia przerwa w rozgrywkach, a następnie turniej pojawił się ponownie w 1963 pod nazwą Taça Ciudad de Caracas.
Od 1965 roku turniej stracił swoją popularność, w rozgrywkach już nie uczestniczyły najsilniejsze kluby i nie można było ich nazwać międzykontynentalnymi (w latach 1965, 1966 i 1969 wzięło w nim udział tylko europejskie kluby).