Architektura Kościół w Sybinie charakteryzuje się asymetrią, która jest efektem przebudów w XV i w pierwszych dwóch dekadach XVI wieku. Zbudowany z ciosu kamiennego kościół składa się z dwuprzęsłowego, poligonalnie zamkniętego prezbiterium, nawy poprzecznej, pięcioprzęsłowego korpusu nawowego, wieży zachodniej oraz dwóch dodatkowych przęseł tworzące zintegrowany z resztą kościoła aneks określany mianem Ferula. Od strony północnej zachowano układ bazylikowy, nawa boczna od tej strony liczy dziesięć przęseł, do czwartego przęsła od strony transeptu przylega prostokątna w planie kruchta, druga z nich znajduje się naprzeciwlegle, ponad którą znajduje się kaplica. Nawa południowa charakteryzuje się odmienną strukturą. W dolnej części zachowano podobny schemat do nawy północnej (liczba przęseł, wysokość), powyżej znajduje się pięcioprzęsłowa empora (dwa przęsła zachodniej stanowią część Feruli), każde z przęseł nakryte jest osobnym dachem poprzecznym. Długość każdego przęsła empory odpowiada dwóm przęsłom nawy bocznej. Przy rozbudowach świątyni zachowano pierwotny podział przęseł, dzięki czemu jest czytelny układ przestrzenny kościoła z XIV wieku.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Katedra Marii Panny w Sybinie · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.