W 1975 Olivares kolejno: zdobył tytuł mistrza świata WBC kategorii piórkowej, wygrywając 20 czerwca przez TKO w 2. rundzie z Bobbym Chaconem, utracił ten tytuł po porażce na punkty 20 września z Davidem Koteyem i przegrał w towarzyskiej walce z przyszłym mistrzem świata Dannym "Little Red" Lopezem przez nokaut w 7. rundzie. Wszystkie te walki stoczono w Inglewood.
Później walczył ze zmiennym szczęściem. 20 sierpnia 1977 w Inglewood przegrał jednomyślnie z Chaconem, 28 kwietnia 1978 w Ciudad Obregón pokonał przez TKO w 2. rundzie przyszłego mistrza świata José Luisa Ramíreza (była to jedyna porażka przed czasem w karierze Ramíreza), a 21 lipca 1979 w Houston po raz ostatni walczył o pas mistrza świata, przegrywając przez TKO w 12. rundzie z Eusebio Pedrozą. Kontynuował karierę do 1981, a później stoczył jeszcze po walce w 1986 i 1988.
Został wybrany w 1991 do Międzynarodowej Bokserskiej Galerii Sławy.
Linki zewnętrzne
Kategoria:Meksykańscy bokserzy Kategoria:Członkowie Międzynarodowej Bokserskiej Galerii Sławy Kategoria:Urodzeni w 1947 Kategoria:Zawodowi bokserzy wagi koguciej Kategoria:Zawodowi bokserzy wagi piórkowej Kategoria:Ludzie urodzeni w Meksyku (mieście)