W latach 1950–1953 studiował w Akademii Sztabu Generalnego WP w Rembertowie; studia ukończył ze stopniem kapitana, po czym został szefem wydziału w sztabie 1. Warszawskiej Dywizji Zmechanizowanej w Legionowie, od czerwca 1955 w stopniu majora. Od jesieni 1959 dowódca 14 batalionu rozpoznawczego, od jesieni 1960 w stopniu podpułkownika. Następnie szef wydziału w Sztabie Warszawskiego Okręgu Wojskowego. Od marca 1965 dowódca 94 pułku zmechanizowanego w Morągu, od lipca 1966 w stopniu pułkownika. Od 1967 do 1969 studiował w Akademii Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych ZSRR im. K. Woroszyłowa w Moskwie, po czym został zastępcą szefa Zarządu I ds. operacyjnych w Inspektoracie Szkolenia. Od września 1971 dowódca 16. Kaszubskiej Dywizji Pancernej, jesienią 1973 mianowany generałem brygady; nominację wręczył mu w Belwederze I sekretarz KC PZPR Edward Gierek. 23 XI 1973–7 VII 1976 dowódca 12. Dywizji Zmechanizowanej w Szczecinie, następnie szef Zarządu I Operacyjnego – zastępca szefa Inspektoratu Szkolenia/Głównego Zarządu Szkolenia Bojowego. 18 XII 1985–6 II 1987 komendant Centrum Doskonalenia Oficerów im. gen. Stanisława Popławskiego w Rembertowie, potem zastępca komendanta Akademii Sztabu Generalnego WP ds. liniowych.