Do końca 1990 roku obronił tytuł jeszcze 7 razy. Pokonał on m.in.: byłego mistrza świata tej kategorii Lesliego Stewarta, Jeffa Thomspona czy Mike'a Sedillo. Wszystkie 7 obron zakończył przed czasem. Po ostatniej obronie z Dannym Stonewalkerem, zwakował tytuł przechodząc do wagi ciężkiej.
Kategoria ciężka Do wagi ciężkiej przeszedł jako wielki postrach. Z 22 stoczonych walk w kategorii półciężkiej wszystkie zakończył przed czasem. W debiucie pokonał przez TKO w 2 rundzie Terry'ego Davisa. Po pokonaniu kolejnych 6 mniej znanych rywali dostał szansę walki o pas WBO. W walce o zwakowany tytuł, jego przeciwnikiem był Bert Cooper, który już próbował zdobyć pas z Evanderem Holyfieldem, ale przegrał. Walka była najtrudniejszą do tej pory jaką stoczył Moorer. Obydwaj byli liczeni już w 1 rundzie, potem Cooper posłał go na deski w rundzie 3. Moorer przetrwał kryzys i zakończył walkę w 5 rundzie, zwyciężając przez TKO. Walka została uznana przez (KO Magazine) walką roku 1992.
W 1993 roku pokonał jednogłośnie na punkty byłego mistrza świata WBA, Jamesa Smitha, a w następnej walce znokautował swojego byłego rywala Frankiego Swindella.