Piosenka francuska (Chanson française) – regionalna odmiana poezji śpiewanej i piosenki autorskiej, która charakteryzuje się: literackim, poetyckim tekstem, melodyjną warstwą muzyczną o dość skromnej instrumentacji, warstwa muzyczna oraz tematyka utworów nawiązująca do współczesnej (wykonawcy) rzeczywistości, do problemów codzienności oraz wyrażająca emocje i postawę piosenkarza w stosunku do podejmowanych tematów.
Piosenka francuska czerpie ze źródeł klasycznej literatury francuskiej, a w szczególności z jej poezji. Uważa się, że Charles Baudelaire, Paul Verlaine i Arthur Rimbaud, to trzy zasadnicze literackie inspiracje gatunku. Jego muzyczne inspiracje, to muzyka klasyczna, a zwłaszcza jej formy liryczne oraz muzyka taneczna.
Historia Wprawdzie sam termin „piosenka francuska” narodził się po zakończeniu II wojny światowej, wraz z powstaniem przemysłu płytowego, to jednak jej korzenie sięgają znacznie głębiej – nawet do średniowiecznego chanson de geste. Pierwotna odmiana współczesnej piosenki francuskiej – Chanson réaliste zrodziła się w latach 80. XIX w. w paryskich teatrzykach i kabaretach – Café-chantant, takich jak legendarny „Czarny Kot” („Le Chat Noir”) i „Le Mirliton”, w których występował wtedy Aristide Bruant, prawdziwy bard, zaangażowany w sprawy otaczającego świata. Jego natchnieniem były m.in.