22 maja 1999 roku otrzymał kolejną szansę, jego przeciwnikiem był Floyd Mayweather Jr., a stawką pas WBC, którego Amerykanin bronił po raz trzeci. Mayweather w 9 rundzie posłał Juuko na deski prawym prostym, po którym Juuko dał się wyliczyć, przegrywając przez TKO. Statystyki z walki pokazały, że to Juuko był aktywniejszy, ale Mayweather celniejszy. Juuko w całej walce zadał 488 ciosy, z czego trafił 147 razy. Mayweather zadał 385 przy 209 trafieniach.
17 czerwca 2000 roku zmierzył się z niepokonanym Diego Corralesem, o mało prestiżowy pas IBA. Po emocjonującym i bardzo wyrównanym pojedynku, Corrales znokautował Juuko w 10 rundzie ciosem na korpus i sędzia bez liczenia przerwał pojedynek.
Schyłek kariery Mimo iż w następnym pojedynku zdobył pas NABF, nokautując Ramireza było już tylko gorzej. W kolejnych 4 pojedynkach, zwyciężył tylko raz. Najpierw w 1 obronie pasa, pokonał go Ernesto Zepeda a następnie Carlos Hernandez i Miguel Cotto.
W latach 2003–2012 stoczył jeszcze 12 pojedynków, z czego 8 wygrał i 4 przegrał. Były to jednak pojedynki z lokalnymi rywalami w Ugandzie, albo na wyjazdach o nic nie znaczące tytuły.
Przypisy
Linki zewnętrzne Justin Juuko - BoxRec
Kategoria:Ugandyjscy bokserzy Kategoria:Urodzeni w 1972 Kategoria:Zawodowi bokserzy wagi superpiórkowej