Episkopat Dubourg planował ustanowić tereny Missisipi i Alabamy oddzielnym wikariatem z Rosatim jako ich wikariuszem apostolskim. On jednak wolał zostać w St. Louis. Ostatecznie Dubourg namówił Stolicę Apostolską by mianowała Rosatiego koadiutorem. Znając jego niechęć poprosił papieża by ten bullę opatrzył stanowczym nakazem przyjęcia urzędu w duchu posłuszeństwa. List nominacyjny o. Rosati otrzymał w roku 1823. Drugi list mówił o utworzeniu w ciągu trzech lat dwóch diecezji – w St. Louis i Nowym Orleanie. Stolica Apostolska zastrzegła, że jeśli Dubourg umrze wcześniej, Rosati zostanie jego następcą w Nowym Orleanie. Jeśli nie – po trzech latach zostanie ordynariuszem St Louis. Sakrę przyjął w Nowym Orleanie z rąk swego przełożonego. Do roku 1830 pozostał również superiorem lazarystów. Ciągle podróżował między St. Louis a Nowym Orleanem, ale najlepiej czuł się w Barrens. Ze względu na swe obowiązki musiał jednak rezydować w St. Louis.