1974-1976 studiował w Akademii Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych ZSRR im. K. Woroszyłowa w Moskwie, po czym został pułkownikiem i zastępcą szefa Zarządu Politycznego Śląskiego Okręgu Wojskowego we Wrocławiu. Od września 1977 zastępca szefa Zarządu I w Głównym Zarządzie Politycznym WP w Warszawie. Od jesieni 1980 zastępca dowódcy Wojsk Obrony Powietrznej Kraju ds. politycznych i szef Zarządu Politycznego WOPK, od jesieni 1981 w stopniu generała brygady; nominację wręczył mu w Belwederze przewodniczący Rady Państwa PRL Henryk Jabłoński w obecności I sekretarza KC PZPR Stanisława Kani.
Od stycznia 1985 zastępca szefa Głównego Zarządu Politycznego aż do jego likwidacji w grudniu 1989. Później był I zastępcą szefa Głównego Zarządu Wychowawczego WP. 1990-1991 szef Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w Warszawie. W lipcu 1991 pożegnany przez ministra obrony narodowej wiceadmirała Piotra Kołodziejczyka i przeniesiony do rezerwy w związku z zakończeniem służby wojskowej (w wieku 57 lat).