W ten sposób klient ocenia całość przedsięwzięcia wyłącznie w kategoriach zysku (zmniejszenia opłat za elektryczność).
Nagle i Holden (1995) jako przykład funkcjonowania zasady rozdzielania mniejszego zysku od większej straty przywołują praktykę udzielania rabatów przy sprzedaży (powiedzmy samochodów) zamiast po prostu obniżenia ceny produktu. Praktyka ta ma następujący sens: gdyby sprzedawca po prostu nieco obniżył cenę sprzedawanych samochodów, to taka niewielka obniżka nie zostałaby przypuszczalnie doceniona przez potencjalnych nabywców.
Model księgowania umysłowego znajduje również odzwierciedlenie w działaniach inwestorów w procesie tworzenia portfeli behawioralnych. Mechanizm księgowania polega na tym, że część pieniędzy jest lokowana w aktywa ryzykowne, a inna część – w papiery bezpieczniejsze. Pewne znaczenie ma również źródło, z którego pochodzą zdobywane przez inwestora pieniądze. Ronald Bosman i Frans van Winden (2002) stwierdzili w swoim eksperymencie, że ludzie chętniej inwestują kapitał w bezpieczne (mniej ryzykowne) aktywa, jeżeli ten kapitał został zgromadzony dzięki ciężkiej pracy, niż wtedy, gdy jego zdobycie było (przynajmniej częściowo) skutkiem szczęśliwego przypadku.