Padaczka czołowa (epilepsja czołowa, z ang. FLE) – odmiana padaczki o stosunkowo nietypowej jak na tę chorobę symptomatologii, w której występują krótkie, nawracające ataki biorące początek w płatach czołowych mózgu, nierzadko podczas snu. Jest to druga, po padaczce skroniowej (określanej z angielska także jako TLE), odmiana tej choroby pod względem częstości występowania, i dzieli z nią wspólną cechę: częściowe (ogniskowe) ataki.
Atak czołowy mogą występować w dwóch odmianach: jako atak częściowy prosty, który nie zaburza świadomości i pamięci, oraz jako atak częściowy złożony, wpływający na świadomość i pamięć zarówno podczas, jak i przed lub po napadzie padaczkowym.
Symptomatologia ogólna Symptomatologia napadów czołowych jest bardzo złożona i różnorodna w zależności od konkretnej osoby dotkniętej tym schorzeniem, i jest w każdym przypadku inna w zależności od specyficznego umiejscowienia ogniska w płacie czołowym.
Początek ataku może być trudny do wykrycia, ponieważ płaty czołowe tak zawierają w sobie, jak i kontrolują, wiele struktur i funkcji o których do tej pory wiadomo stosunkowo niewiele.