Tymczasem w cytadeli w Akce został uwięziony przez Turków osmańskich prorok i założyciel Wiary Baha’i – Bahá’u’lláh. Przebywał on w tutejszym więzieniu od 1868 do 1877 roku. Mieszkańcom Akki powiedziano, że nowy więzień jest wrogiem Imperium Osmańskiego, Allaha i Islamu, a wszelkie kontakty z nim były surowo zakazane. Członkowie jego rodziny oraz liczni jego zwolennicy, zamieszkali wówczas w Akce, kupując lub wynajmując domy. Najstarszy syn Bahá’u’lláha – ’Abdu’l-Bahá, zakupił rezydencję al-Bahja. Stała się ona domem rodziny Bahá’u’lláha. Gdy w 1877 roku władze osmańskie zwolniły Bahá’u’lláha z więzienia, zmusiły go do zamieszkiwania w areszcie domowym w Domu `Abbúd w Akce. W okresie letnim wykorzystywał on wówczas dom wynajmowany w pobliskiej wiosce Mazra’a. Gdy w 1879 roku ukończono rozbudowę rezydencji al-Bahja, Bahá’u’lláh zaczął z niej korzystać. Mieszkał tutaj aż do swojej śmierci w 1892 roku. Jego ciało pochowano w Sanktuarium Baha Allaha. W kolejnych latach obszar rezydencji upiększono, dążąc do przeobrażenia ogrodu w ogród rajski. Wybudowano także Centrum Pielgrzymów i inne obiekty administracyjne. Jest to jedno z najświętszych miejsc dla bahaitów.