Według historyków zakonu, istniało wówczas około 60 klasztorów, w których przebywało około 900 zakonników.
Urząd pierwszych generałów był dożywotni, chociaż podczas kapituł można się było zrzec tego urzędu (jako pierwszy dokonał tego o. Trystian w 1367). papież Marcin V, bullą nakazał, aby wyboru generała dokonywać początkowo tylko w Królestwie Węgier. W 1439 na mocy bulli papieża Eugeniusza IV generał mógł sprawować rządy do 4 lat, a kandydat na ten urząd winien ukończyć 40 lat. Wybierali go na ten urząd przeorowie wszystkich domów zakonnych. Od 1624 wybory generała dokonywane są przez tzw. dyskretów. Następnie w 1640, Stolica Apostolska zadecydowała, aby wybierano generała na okres 6 lat.
Po kasacie zakonu paulinów na obszarze Królestwa Węgier przez cesarza Józefa II Habsburga, na mocy brewe papieża Piusa VI z zakonem na terenie istniejących klasztorów w Królestwie Polskim zarządzał do 1864 wikariusz generalny zwany progenerałem.