Założyciel tej dynastii, Ahmad Ibn Tulun, zbudował w Akko nowy port, co było początkiem powrotu miasta do swojej świetności. Powstały wówczas wschodni falochron chronił cumujące statki, dzięki czemu nastąpiło znaczne powiększenie obszaru portu. Osłabienie Arabów walkami wewnętrznymi wykorzystali krzyżowcy, którzy w 1099 roku utworzyli Królestwo Jerozolimskie, a w 1104 roku zajęli Akkę. W zamian za udzieloną krzyżowcom pomoc Republika Genui otrzymała liczne przywileje i zwolnienia podatkowe w obszarze portu Akki. W owym czasie w Ziemi Świętej istniały jeszcze dwa inne porty, jednak port w Jafie był płytki i nie odpowiadał potrzebom europejskich statków, natomiast dostęp do portu w Hajfie był ograniczony przez północne wiatry. Dlatego król Baldwin I z Boulogne postanowił rozbudować port w Akce. W następnych latach utrzymywał on handel i komunikację między Królestwem Jerozolimskim a Europą. Liczba przypływających statków była tak duża, że port wschodni nie był w stanie ich obsłużyć. Utworzono więc nowe południowe nabrzeże, które mogło przyjmować duże statki. Ale nawet mimo tych zmian, były takie statki, które ze względu na swoją wielkość nie mogły dokować w porcie Akka i musiałby być rozładowywane łodziami. W 1123 roku w mieście powstała autonomiczna dzielnica Republiki Weneckiej, co wzmocniło tutejsze kontakty handlowe.