Antoni Esiński (ur. 1837 w Warszawie, zginął 15 sierpnia 1863 pod Szycami) – warszawski urzędnik, powstaniec, kapitan, dowódca oddziału kosynierów w czasie powstania styczniowego.
Życiorys Urodził się w ubogiej warszawskiej rodzinie, był synem krawca, miał 2 siostry. Ukończył gimnazjum w Warszawie, po czym został urzędnikiem w Najwyższej Izbie Obrachunkowej. Po kilku latach awansował na stanowisko pomocnika naczelnika wydziału.
Krzątał się też i wywierał nie mały wpływ nad tymi, którzy potrzebowali rozbudzenia ducha i poczucia praw obywatelskich wolności swej ziemi, przyjąjwszy za zadanie, kształcić umysły klas rzemieślniczych. W weekendy i wieczorami dorabiał jako korepetytor. Wraz z Romanem Żulińskiem (przyszłym członkiem Rządu Narodowego) prowadził wykłady popularne, zwolna przygotowywał ze swych słuchaczy, do przyszłego powstania dzielnych obrońców ojczyzny.