Podgatunki Wyróżnia się 5 lub 6 podgatunków: T. m. singetra, opisany przez Finna Salomonsena w 1933, występuje na północy, południu i zachodzie Madagaskaru. muchodławka białoskrzydła (T. m. mutata), opisany przez Linneusza w 1766, występuje na centralnym płaskowyżu oraz na wschodzie Madagaskaru. muchodławka komorska (T. m. comorensis), opisany przez Alphonse Milne-Edwardsa i Émile Oustaleta w 1885, występuje na Wielkim Komorze (zachodnie Komory). T. m. voeltzkowiana, opisany przez Gustawa Stresemanna w 1924, występuje na Mohéli (zachodnio-środkowe Komory). muchodławka lisia (T. m. vulpina), opisany przez Edwarda Newtona w 1877, występuje na Anjouan (środkowe Komory). T. m. pretiosa, opisany przez René Lessona w 1847, występuje na Majotcie (wschodnie Komory). Podgatunek singetra często uznawany jest za synonim podgatunku nominatywnego.
Charakterystyka 250px|mały|lewo|Samiec białej odmiany morfologicznej Średniej wielkości ptak śpiewający, mierzy 18 cm długości i waży pomiędzy 12,1 a 12,3 gramów. Samce mają bardzo długie środkowe sterówki, które są dłuższe nawet o 18 cm od pozostałych. Samica jest rudo-pomarańczowa, z czarną głową i karkiem. Lotki na skrzydłach są czarne, z rudymi brzegami.