Lata 60. XX w. Gdy w latach 60. XX w. jazz tracił na popularności i możliwości koncertowania było coraz mniej, Perkins zaczął również pracować jako muzyk studyjny i jako inżynier nagrań w studiach wytwórni Pacific Jazz Records i United Recording Studio Billa Putnama. Brał udział w nagraniach dla potrzeb filmu: razem z zespołem Duke'a Ellingtona nagrywał ścieżkę dźwiękową filmu z Frankiem Sinatrą Assault on a Queen (Napad na królową).
W 1969 po raz pierwszy pojawił się w telewizji jako członek Doc Severinsen's Tonight Show Band. Na planie The Tonight Show pozostawał przez wiele lat, bo aż do 1992.
Lata 70. – 90. XX w. Lata 70. to m.in. występy wraz z big bandem prowadzonym przez Toshiko Akiyoshi i Lwa Tabackina oraz zespołem Billa Holmana, a pod koniec kolejnej dekady powrót do prowadzonego wtedy przez Buda Shanka i Shorty'ego Rogersa Lighthouse All-Stars, czyli zespołu występującego na stałe w klubie The Lighthouse Café w kalifornijskiej Hermosa Beach.
W jego muzyce, zwłaszcza w początkowym okresie kariery, wyczuwalny był wpływ stylu Lestera Younga. Jego gra była lekka i pełna świeżości. Potrafił doskonale improwizować. W 1978 nagrał album (ukazał się tylko w Japonii) będący hołdem dla Younga Bill Perkins Plays Lester Young, a w 1995 kolejny Perk Plays Prez.