Uschnięte drzewa stopniowo wyrąbywano na opał w bacówkach (w bacówce ognisko paliło się nieustannie przez cały okres wypasu). Ostateczny wygląd polana przybierała dopiero po kilkudziesięciu latach, gdy wygniły pniaki drzew i w wyniku wypasu ukształtował się charakterystyczny zespół roślinności pastwiskowej. Takie polany mogły już być koszone.
Od tego sposobu otrzymywania polan przez cyrhlenie pochodzi często spotykana w Karpatach nazwa cyrhla (błędnie także cyrchla, cyhrla i cyrla, choć ta ostatnia nazwa występuje pospolicie w nazewnictwie Beskidów). Na Śląsku Cieszyńskim apelatyw ten funkcjonuje w formie czerchla (nazwy licznych osiedli w Wiśle, Istebnej, Jaworzynce, Koniakowie i in.), zaś w innych częściach polskich Karpat również jako czerszla (np. potok Czerszla w Małych Pieninach lub góra Czerszla w Beskidzie Niskim). W Karpatach Wschodnich czynność tę nazywano czerteżeniem, zaś otrzymaną w jej wyniku polanę nazywano czerteżemWymienione w publikacji: Wojciech Krukar „Przyczynek nazewniczy do historii osadnictwa dorzecza górnego Sanu ”. Stąd też nazwy miejscowe Czerteż i pokrewne, jak Czertyżne, Czertezik i in. Analogiczne formy Čierťaž (jako nazwa terenowa) i Čertižné (jako nazwa jednostki osadniczej) występują w języku słowackim.