W 1818 roku był już senatorem-kasztelanem, a w roku 1819 objął po Walentym Sobolewskim tekę ministerstwa sprawiedliwości w Radzie Administracyjnej Królestwa Kongresowego, „zostawiając na tym stanowisku po sobie pamięć człowieka uczciwego i energicznego, podczas gdy we Lwowie długo jeszcze opowiadano kawały, na jakie brał sędziów i sądownictwo austriackie, o ile mu chodziło o wygranie jakiejś sprawy”.
Odznaczony Orderem Świętego Stanisława I klasy w 1820 roku i II klasy w 1818 rokuStanisław Łoza, Kawalerowie orderu św. Stanisława, w: Miesięcznik Heraldyczny, nr 5, r. IX, Warszawa, sierpień 1930, s. 99..
Zmarł w 1820 roku. Został pochowany na cmentarzu Kapucynów w Warszawie.
Życie prywatne Bratem Franciszka był Jan Węgleński – minister skarbu za Księstwa Warszawskiego i Królestwa Polskiego.
Franciszek Węgleński kupił pod Lwowem majątek, wybudował w nim pałacyk, „urządził prawdziwe tusculum, (...) nazwał Pohulanką i hulał tam razem z całym Iwowskim towarzystwem do upadłego”. W 1820 roku Pohulankę odwiedził i opisywał Julian Ursyn Niemcewicz.
Przypisy Na podstawie książki Franciszka Jaworskiego pt.