Z walczącej tu kompanii czechosłowackich fizylierów nadporucznika Bileja pozostało jedynie 7 ludzi. Położone nieco na zachód od szczytu osiedle Helenówka zostało zrównane z ziemią.
Następnego dnia, tj. 15 września, korpus czechosłowacki otrzymał rozkaz, by we współdziałaniu z radziecką 14 Dywizją Pancerną Gwardii wyprzeć Niemców z niewysokich wzgórz nad Nadolem i Duklą, a następnie zdobyć samo miasto. Stało się to możliwe dopiero po kolejnych pięciu dniach zaciętych walk, 20 września.
Dziś na szczycie wzgórza wznosi się wysoki maszt telekomunikacyjny, a obok niego – skromny pomnik, upamiętniający walki. Polegli w czasie walk żołnierze radzieccy i czechosłowaccy spoczywają na cmentarzu wojennym w Dukli. Wzgórze jest doskonałym punktem widokowym w kierunku południowym na Beskid Dukielski, a w kierunku północnym na Kotlinę Jasielsko-Krośnieńską.
Panoramy
Bibliografia Janusz Andrusikiewicz: Boje o przełęcz Dukielską, w: „Wierchy” R. 37 (1968), Kraków 1969, s. 157–169. Beskid Niski. Mapa turystyczna 1:50 000, wyd. Compass, Kraków 2004, . Wojciech Krukar, Stanisław Kryciński, Paweł Luboński, Tadeusz A. Olszański i in.: Beskid Niski. Przewodnik, wyd.