Powtarzane ataki konfederatów były odpierane, przy czym szczególną rolę odgrywała pozycja Williama Hazena w tzw. „Okrągłym Lasku”. Bragg podjął jeszcze próbę przełamania pozycji unionistów siłami korpusu Johna Breckinridge’a, ale oddziały posuwały się zbyt wolno i ich wielokrotne uderzenia załamywały się.
Do ostatnich walk doszło 2 stycznia 1863 roku, kiedy to Bragg wydał Breckinridge’owi rozkaz uderzenia na wzgórza na wschodnim brzegu Stones River. Powitani ciężkim ogniem artylerii konfederaci ponieśli ogromne straty i musieli się cofnąć. Ostrzeżony, że Rosecrans otrzymuje posiłki, Bragg postanowił 3 stycznia odmaszerować na południe, oddając unionistom − już do końca wojny − panowanie nad Tennessee.
Siły przeciwników Po stoczonej 8 października 1862 roku bitwie pod Perryville Armia Mississippi Bragga porzuciła zamiar opanowania Kentucky i wycofała się do Harrodsburga, gdzie 10 października dołączył gen. Edmund Kirby Smith na czele 10 000 ludzi. Mimo że obecnie siły Bragga liczyły 38 000 zaprawionych w boju żołnierzy, nie zdecydował się na ponowne rozpoczęcie kampanii. Gen.-maj.