Po wojnie, w latach 1945-1946 pracował przy budowie linii łączności, potem został skierowany do WP w stopniu porucznika. Wstąpił do PPR. Inspektor Zarządu Informacji KBW. Od września 1946 szef Oddziału Informacji Wojsk KBW na województwo warszawskie. Od grudnia 1946 kapitan, od maja 1947 major, od grudnia 1950 podpułkownik, od jesieni 1953 pułkownik. Od XI 1947 szef oddziału informacji 1 Brygady KBW, potem szef II oddziału Zarządu Informacji KBW. W 1950 zastępca szefa Zarządu Polityczno-Wychowawczego KBW, później zastępca szefa, a od 1 I 1951 szef Zarządu Informacji KBW i WOP. 1 V 1952 - 15 II 1954 szef Zarządu Informacji Wojsk Wewnętrznych. Później był w dyspozycji dyrektora Departamentu Kadr MBP, 1954-1955 studiował w Wyższej Szkole KGB przy Radzie Ministrów ZSRR w Moskwie. Po powrocie został zastępcą dowódcy Wojsk Ochrony Pogranicza ds. zwiadu, a 1956-1965 był szefem Zarządu Zwiadu WOP. Jesienią 1963 mianowany generałem brygady. W 1971 był delegatem na VI Zjazd PZPR. W latach 1965–1967 szef Misji Polskiej w Komisji Nadzorczej Państw Neutralnych w Korei, 1967-1974 przewodniczący Polskiej Komisji Inwentaryzacji Obiektów zajmowanych przez jednostki stacjonującej w Polsce Armii Radzieckiej. We wrześniu 1974 pożegnany przez ministra obrony narodowej gen.