Tristram E. Speaker (ur. 4 kwietnia 1888, zm. 8 grudnia 1958) – amerykański baseballista, który występował na pozycji środkowozapolowego przez 22 sezony w Major League Baseball.
Kariera zawodnicza Speaker profesjonalną karierę rozpoczynał w klubach NAPBL, w Cleburne Railroaders i Houston Buffaloes z Texas League. W wieku 19 lat podpisał kontrakt z występującym w American League zespołem Boston Americans, który rok później zmienił nazwę na Boston Red Sox. W MLB zadebiutował 12 września 1907.
W 1912 zdobył najwięcej w lidze doubles 53 i home runów (10) i ze średnią uderzeń 0,383 (3. wynik w lidze), otrzymał nagrodę Chalmers Award dla najbardziej wartościowego zawodnika sezonu. W tym samym roku zwyciężył w World Series, w których Red Sox pokonali New York Giants w ośmiu meczach (mecz numer 2 został przerwany po 11 inningach przy stanie 6–6 z powodu zapadających ciemności i powtórzony). Trzy lata później Red Sox ponownie zdobyli mistrzostwo pokonując w World Series Philadelphia Phillies w sześciu spotkaniach.