Po tej wygranej Chávez zrezygnował z tytułu i przeniósł się do wagi lekkiej.
W następnej walce zmierzył się 11 listopada 1987 w Las Vegas z mistrzem świata organizacji WBA Portorykańczykiem Edwinem Rosario. Po zaciętej walce wygrał przez TKO w 11. rundzie i został mistrzem świata w nowej kategorii. Obronił tytuł wygrywając z Rodolfo Aguilarem 16 kwietnia 1988 w Las Vegas przez TKO w 6. rundzie. Pokonał w towarzyskiej walce byłego dwukrotnego mistrza świata Rafaela Limóna (4 czerwca 1988 w Mazatlán przez TKO w 7. rundzie). 29 października tego roku w Las Vegas zmierzył się z mistrzem świata WBC w wadze lekkiej José Luisem Ramírezem w walce o zunifikowany tytuł. Po przypadkowym zderzeniu się głowami Ramírez doznał kontuzji w 11. rundzie i nie mógł kontynuować pojedynku. Zwycięzcą został Chávez, który do momentu przerwania walki prowadził na punkty.
W maju 1989 Chávez zrezygnował z tytułu mistrza świata wagi lekkiej i przeniósł się do kategorii junior półśredniej. 13 maja w Inglewood został mistrzem świata WBC w tej wadze po pokonaniu przez TKO w 10. rundzie Rogera Maywathera. Dwukrotnie obronił tytuł w tym roku wygrywając z Sammym Fuentesem 18 listopada w Las Vegas przez TKO w 10 rundzie i niepokonanym dotąd Alberto Cortesem 16 grudnia w Meksyku przez TKO w 3.