Od 1944 pracował w prywatnym warsztacie drobnej wytwórczości w Piotrkowie Trybunalskim.
W kwietniu 1945 wcielony do ludowego WP w Łasku, został starszym adiutantem dowódcy batalionu w 48 Pułku Piechoty (13 Dywizja Piechoty). 4 czerwca 1945 rozkazem Naczelnego Dowódcy WP nr 383 awansowany na podporucznika w korpusie osobowym oficerów piechoty. Od listopada 1945 był pomocnikiem szefa sztabu 48 Pułku Piechoty do spraw ewidencyjnych. W lutym 1946 objął takie samo stanowisko w 29 Pułku Piechoty w Kamiennej Górze (pułk ten wchodził w skład 10 Sudeckiej Dywizji Piechoty w Kłodzku). W kwietniu 1946 został adiutantem pułku, a w maju został przeniesiony na stanowisko pomocnika intendenta 10 Sudeckiej Dywizji Piechoty do spraw taborowo-mundurowych. W styczniu 1947 został pomocnikiem kwatermistrza dywizji. Od stycznia 1948 kwatermistrz 11 Dywizji Piechoty w Lubsku, od czerwca 1948 szef wydziału organizacji i planowania – zastępca kwatermistrza Dowództwa Okręgu wojskowego nr IV we Wrocławiu.